سلام

یه وقتایی سکوت بهترین راه واسه کنار اومدن با ناگفته هاست و یه وقتایی نوشتن تنهاترین راه واسه تقسیم حال و هوای درونی آدم با دیگران.بعضی از شعرها و جملات اونقدر واضح و عمیق هستند که میشه به جای یه متن چند صفحه ای قرارشون داد و بعدم احساس کنی که چقدر بهتر میتونه منظور رو برسونه. تو این چند وقته دارم به آدمایی فکر میکنم که به علت عدم امکانات مالی مجبورن ازکنار  خیلی از خواسته هاشون بگذرند.میدونین چه باور بکنیم و چه نکنیم جامعه به سمت مادی محوری در حرکته و امروز جایگاه عاطفی افراد هم با سنگ محک اسکناس سنجیده میشه .راستی کی دیگه یه بابای بی پول ودوست داره ؟.یا کی واسه قصه، دوباره شاهزاده ای عاشق مرد گدا تره خورد میکنه؟اینجاست که ممکنه تمام استعداد ها

و توانایی های یه آدم در مقابل یه مشت اسکناس زانو بزنه. و یه بار دیگه مارو در تعریف واقعی این کلمه دچار مشکل کنه

!!!!!!! پول!!!!!!