شاید خیلی وقتا واسه آدم پیش بیاد که نیاز به یه گوش شنوا و محرم واسه درد دل کردن و یا نظر خواهی داشته باشه.و به علت شکاف عمیق فکری که معمولا بین نسل ما و نسل گذشته وجود داره امکان گفتن اون مسایل به پدر و مادر یا وجود نداره و یا دردی رو دوا نمی کنه.در این وضعیت بهترین انتخاب ممکن کسیه که حرف آدم رو بفهمه و چه کسی بهتر از یک دوست خوب.میدونین ما تو زندگی روزمره با توجه به محل زندگی و تعداد خانواده و حتی کوچیک یا بزگ بودن شهرمون با آدم های محدودی سر و کار داریم و از بین همون آدمها عده ای رو برای دوستی انتخاب میکنیم.که خیلی از اوقات همون دوستان ما هم در جهت منافع شخصی خودشون به برقراری رابطه تمایل دارند و یا آدمهای خوبی هستند ولی از لحاظ شخصیتی و یا معلومات اون تاثیر گذاری لازم رو بر آدم ندارند.من همیشه معتقدم که آدم باید با توجه به ظرفیت طرف مقابل با طرف گفتگو کنه و گرنه بعضی از حرفها و صحبتها برای معده دوستان سنگین و غیر قابل هضمه!!اما تفاوت دنیای مجازی با دنیای حقیقی اینه که تو نوشته و نظر یک نفر رو میخونی و اونوقت قدرت انتخاب داری که رابطه رو با طرف مقابل ادامه بدی و یانه.وقتی یک نفر رو لینک می کنی نوشته هاش و میخونی و به نظراتش توجه میکنی یعنی عقاید اون طرف برات دارای ارزشه .واین شانس بزرگیه چون میتونی از بین صدها هزار وبلاگ نویس بگردی و کسانی رو پیدا کنی که هر حرفشون باعث سوء تفاهم!!نشه و هم ظرفیت انتقاد رو داشته باشند و هم وقتی طرق مقابل رو با پسوند عزیز خطاب می کنی پیش وجدان خودت شرمنده نباشی.چون طرف رو قبول داری.فکر کنید اگر میشد از این دوستی های زندگی مجازی پلی به زندگی واقعی زد.تاثیرش چقدر  می بود؟

اگر برخی نگرش ها و قضاوتهای عجولانه در زندگی اجتماعی ما وجود نداشت .میشد از خیلی چیزا بهره بیشتری برد و جواب خیلی از سوءتفاهم ها رو داد بدون اینکه حریم و مرز بین افراد شکسته بشه...

 

این مطلب جابجا شد تا تلخ نباشد. پ.ن

----------------------------------------------------------------------------------------------------

در دنیا هیچ چیز جای استقامت و پایداری را نمی گیرد.

((استعداد قادر به این کار نیست .چرا که بسیارند افراد با استعدادی که در دستیابی به اهدافشان ناکام مانده اند .نبوغ نیز نمی تواند.زیرا وجود نوابغ ناموفق امروزه تقریبا به صورت یک ضرب المثل در آمده است.تحصیلات هم توان آن را ندارد.چون دنیا پر است از افراد تحصیل کرده منزوی.تنها استقامت و عزم راسخ توانمندان اصلی هستند.))

                                                      برگرفته از کتاب زمزمه های ماندگار

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

چنان در خود گرفتارم                                 که سکه ست از تو بازارم

چه بد مستی زمن سر زد؟                        که رونق رفته از کارم

امیری!از سرم بیرون                                و خوشحالم تورو دارم!

.........

چنان بیچاره خویشم                               که دل هم رفته از پیشم  

سپهسالار عاشق کش!                        تویی در مذهب و کیشم

چنان از اصل خود دورم                           که من آواره مشهورم!!

حرام نسل مجبورم                              در این ظلمت چه پر نورم.....